Репертоар:

Од минатото на Струга

Имиња на занаетчиски дуќани во Струга давани до 1920 година...Старите стружани порано на занаетчиските дуќани им давале имиња загатливи и смешни, но коишто добро ја одразувале суштината на дуќанот.

Јас имав среќа некои од нив да запишам од татко ми Никола. Ќе ги предадам во следниов преглед. 

Ајван-доктур: ветеринар.

Волночешлање и Каделки: преработка на волна на дерак. Се вртело со раце.

Горен-камен: варџија.

Ѓон-мукафа: чевларски производи (под поимот „џон“ се подразбирало убаво изработени чевли за носење, а под „мукафа“ чевли за починати изработени од слаба кожа од кај мевот на животното).

Ендезе: ткајачи на чоја и преработувачи.

Златен плуг: орачи на земја со убави плугови, т.е. со јаки ѕевгари за длабоко орање.

Златен чекан: ковачи, бравари.

Кадро: фотографии.

Касапница: месарница.

Калајџии: изработка од бакар: тепсии, ѓумови, мангали.

Крпење брз конец: лепење на разни предмети (ова име го користеле повеќе видови занаети).

Крпач: поправка на разни занаетчиски изработки. Крпачот бил приучен мајстор.

Кувет: кафеана за пијачка (вино, ракија).

Лихвар: давање пари на заем со заложување (хипотека) имот (куќа, нива, стока и друго).

Мајстор: добар познавач на работата, на занаетот. Ова име на фирма било реткост.

Мешинар: преработка на кожа за потребите на населението и занаетчиите.

Сврдел: самарџии и бочвари.

Ст’мба: убава изработка (ова име го користеле разни занаети: молери, фасадери и др.).

Стомнари: грнчари, калџии.

Сто игли за м’гар-грош: терзии, забунџии, плетачки.

Сто пратој: плетачи со праќе (леси, кошови, табли, кошници).

Студено- благо; сладолед.

Тргај некини: посредници, џамбази.

Тишина: изработка од ламарина (печки, ќумци, корита и сл.)

Точност: часовничари.

Ф’ртомџија: јажар.

Чуној: чунари, праваење чунови.

Џамџија: стаклар.

Шумалки: дрводелци, столари.

Ваквите имиња на занаетчиските дуќани, според кажувањето на татко ми, било до 1920 година, кога старите биле заменети со посовремени имиња.

Порано и во мое време, дуќанџиите имаа прекари, дури некои и непријатни. По прекарите се викаа и никој за тоа не се лутеше. Дури доста муштерии мислеа дека тоа им е крстено име. Еве некои од нив: Аримзаде, Ајгар, Атата, Бабалак, Бајчуле, Д’ткало, Кадро, Кривошија, Машала, Манџа, М’нгар, М’рсулко, Мишка, Муле, Пичлеме, Пичуш, Плута, Постол, Прцко, Стипца, Тралала, Тупан, Фушар, Чипан, Чукнат и др. 

Занаети и фамилии што се занимаваа со нив до 1945 година  

Автомеханичари: Аргир, Волинковци, Домазет, Исмаил, Ламче, Скепаровци, Узуновци, Чела, Чурковци.

Анџии кои имале анови за луѓе и жива стока: гускаровци, Кленкој, Несторовци, Чобасовци и повеќе други.Анови држеа и некои турски фамилии.

Аптекари: Турчинот Муртеза, Елена Кавај Бранко Бајатовиќ (1925), Боро Николовски (од 1938) и Дуновци.

Бербери: Беко, Белковци, Битолко, Калајџиевци, Кочовци, Тортовци, Тутец.

Бојаџии: Караџулевци, Пулејковци.

Бурекчии: Беловци, Буриловци, Симаковци. 

Варџии: Матовци и селото Вишни.

Велосипедџии: Матовци, Кочовци (продавање, давање под кирија на час или на ден и поправка).

Ветеринари: Гелинчевци, Опетчевци.

Влечари: Лазаровци, матовци (влачење волна, памук).

Влечки: (терлаци, папучи): Ковачевци, Папуџиевци.

Грнчари: Голабовци, Миладиновци, Хаџиевци.

Забунџии: Жупановци, Кочовци, Љондровци, Матовци, Кумбаровци, Ничевци.

Јорганџии: Каваевци, Ковачевци, Матовци.

Казанџии: Грданој, Кукунешој, Мешкој.

Кајачари: Белевци, Гаговци, Јовановци и Јоновци.

Калајџии: Тортовци.

Капари: Кочовци, Пинтовци, а за фесој: Корум, Папрадник.

Карванџии: (со коњи и маски пренесување разна стока по поблиски и подалечни градови. Кога имале поголеми зафати, под кирија земале коњи од соседните села): Грдановци, Матовци, Ќатовци. 

Касапи: Билјановци, Кочовци, Матовци, Точкој.

Кафтанџии: Кочовци, Матовци.

Ковачи: Ковачевци и Копчовци патронимот го добиле по занимањето на нивните претци. Подоцна ковачкиот занает во Струга главно го работеа Египќаните (Еѓупците): Адемовци, Земовци и Синановци).

Колари: Талевци (правење коли, колца за дрвени коли).

Кувенџии: Деребановци, Ковачевци, Коркутовци, Крлевци, Кувеџиевци, Матовци.

Лихвари: Гоџовци, Евровци, Ѓаргиќ, Матовци и др.

Народна носија: (долги марами, ткаенини, народна женска носија од ленен конец): Жупановци, Кочовци, Кумбаровци, Лондра, матовци.

Машинобравари: Гаговци, Доковци, Јановци, Ковачевци, Матовци, Точко, Џемал, Шиповци.

Молери: Белковци, Мисовци, Ицко.

Налбати: претежно беа турски фамилии. Тие изработуваа потковици и поткојуваа: волови, коњи, магариња, маски: Асан, Дудш, Ќазим.

Орачи (со волови и коњи кои вршеа и превоз на разна стока по села и градови): Абче, Арап, Бунчевци, Грдановци, Корча, Лазаревци, папаз, Прцулковци, Чакаревци, Шате.

Ортомџии (правење ортоми, јажиња, огламници за жива стока): Матовци.Откуп на кожи: Милевци.

Плетење трска: Голабовци, Дукаровци, Кошарковци, Матлиевци, Миновци, Таневци, Тупенчевци, Чузевци.

Плетење од волна: Коџомановци (со машини и рачно).

Посредници (џамбази): Карамитревци, Тупанчевци и др.

Праваење тетратки и прибор за ученици: Јонче Гоџо, Милан Топал.

Превозници: Домазетовци, Дурацовци, Чурковци, Волиновци, Узуновци (првите со камиони и со такси), Ристо Шлеро, Лабровци; со запрежни коли: Абиче, Бунчеј, Грданој, Корча, Папас, Прцула, Чакареј, Шате.

Преработка на волна: Матовци (веленца, јамболии и др.).

Од книгата Записи за минатото на Струга, 2. од Јоне Кленко, Струга 2007 г.